Od pomysłu do części spieczonej
Ceramikę w druku 3D przetwarzamy w postaci wiązanej polimerowo. Granulat składa się z proszku ceramicznego w osnowie z tworzywa sztucznego i dzięki temu daje się przetwarzać na ekstruderze granulatowym jak tworzywo techniczne. To, co następuje później, odróżnia druk ceramiki od każdej innej technologii.
- Kompaund. Proszek ceramiczny związany w osnowie polimerowej.
- Druk wyrobu surowego. Część powstaje blisko konturu końcowego i jest jeszcze wyraźnie większa niż późniejszy wymiar gotowy.
- Usuwanie spoiwa. Osnowa polimerowa zostaje wypędzona. Robimy to we własnym zakładzie, merytorycznie wspierani przez ifw Jena.
- Spiekanie. Część zagęszcza się do 98–99 procent gęstości teoretycznej i kurczy się przy tym. Przebieg wypalania zależy od materiału.
W porównaniu z filamentem ceramicznym granulat ma wyższy udział fazy nieorganicznej: więcej proszku ceramicznego, mniej spoiwa. To opłaca się przy spiekaniu – trzeba usunąć mniej osnowy, część mniej się skurczy, a osiągalna gęstość spieku jest wyższa.
Usuwanie spoiwa i spiekanie odbywają się u nas, a nie u podmiotu trzeciego. Skraca to uzgodnienia, gdy część nie wychodzi za pierwszym razem.

